მას შემდეგ რაც გონებამ აღქმა დაიწყო თუ რა იყო სიყვარული, კონფილიქტი ურთეირთობა და ასე შემდეგ, მას მერე უამრავ ფაქტს შევსწრებივარ, როგორ უყვართ, როგორ ჩხუბობენ და როგორ რიგდებიან.
შევსწრებივარ წყვილების კონფლიქტს ორ რადიკალურად განსხვავებულ ქალაქში. გარემო იყო სხვა, თუმცა გარშემო ხალხის დამოკიდებულება ერთი.
სიტუაცია Georgia-ში:
პეკინი 2013წ.
ისმის ხმაური, დპჭის გინება, თუმცა ვერ ვხვდები რა ხდება, მგონია რომ მორიგი ღიპიანი ძია დათვრა, მიმოვიხედე და აღმოვაჩინე რომ შევცდი...ვხედავ ახალგაზრდა მამაკაცს რომელიც ასევე ახალგაზრდა გოგოს ცემა-ცემით შუა გზაზე“მიათრევს”. გოგო ხმას არ იღებს, არც შველას ითხოვს,შესაბამისად არც ხახლს აქვს რეაქცია და მითუმეტეს სურვილი დახამრების…
როგორც ჩანს, სამწუხაროდ ქართველებს კარგად გვაქვს სისხლში გამჯდარი დათას სიტყვები: ,,არავის საქმეში არ ვერევი მე და ნურც ნურავინ ჩაერევა ჩემს საქმეში." :)))
სიტუაცია NYC ში
starbucks 2015
მეგობართან ერთად გადავწყვიტე მშვიდ გარემოში ყავის დალევა,საღამოა, ხალხი ირევა, ყურადგებას არავინ იქცევს ზედმეტად, მანამ, სანამ ხმამაგალი საუბარს არ მოვკარით ყური. აღმოჩნდა რომ შეყვარებული წყვილის კონფლიქტს შევესწარით.
ბიჭი ხმამაღლა ყვიროდა, გოგო კი მშვიდად უხსნიდა რომ მარტო დაეტოვა,არც ამ შემთხვევაში ითხოვდა გოგო დახმარებას და არც ხახლს გამოუჩენია ინიციატივა დახმარების...
განსხვავება იყო ის რომ ბიჭი არ “ურტყავდა” , და მისი თხოვნის შესაბამისად ტერიტორიას ტოვებდა. რაც შეეხება გოგოს მისი სიყვარული და დამოკიდებულება მის ქცევაში მოზღვავებულად იგრძნობოდა, მიუხედავად ამხელა სახალხო კონფლიქტისა, იგი მიანც თვალებით ეძებდა ....
რამდენი დღე გავიდა მას შემდეგ მე კი ისევ იმ გოგოზე მეფიქრება და მეწერინება , გოგონა სტარბაქსიდან, ჩემს თვალწინ მეგობარ ბიჭთან ძალიან რომ იჩხუბა, მერე ”გეთ აუთო” რომ უყვირა და მანც რომ მის დაბრუნებას ელოდებოდა #საყვარელი

No comments:
Post a Comment